آلدو فرانسیا - فیلمشناسی
Biography
اگر فیلمسازی وجود داشته باشد که تجسم به اصطلاح سینمای شیلی نو باشد، آلدو فرانسیا است. اگرچه او نویسنده فیلمشناسی کوتاه تنها دو فیلم تمامشده، Valparaíso mi amor (1969) و Ya no basta con rezar (1972) بود، فرانسه از همان لحظه اول سینما را بهعنوان یک کنش جمعی درک کرد و نویسندگی فردی او همیشه با احترام به محبوبترین ساختهاش: جشنواره فیلم Viña del Mar در پسزمینه باقی ماند.
یک متخصص اطفالآلدو فرانسیا در حرفه خود به عنوان یک فیلمساز خودآموخته رشد کرد. همانطور که او در کتاب سینمای جدید آمریکای لاتین در وینا دل مار (1990) به یاد می آورد، اولین رویکردش به سینما در پاریس در یک بعد از ظهر سرد پاییزی در نوامبر 1949 اتفاق افتاد. "در یکی از آن عصرها در یک سینمای کوچک در محله، در کنار بلوار سنت میشل، جایی که پروژکتور فیلم به تازگی خاموش شده بود و چراغ ها همه در اتاق روشن بودیم.با چشمانی اشک آلود، بدون هیچ امکانی برای پنهان کردن آن. آنها به تازگی فیلم دزد دوچرخه را توسط ویتوریو دسیکا طراحی کرده بودند. و ما این احساس را داشتیم که اتفاق جدیدی در سینما شروع شده است. در آن لحظه، که قبلاً پزشک بودم، تصمیم گرفتم که روزی یک فیلمساز هم باشم» (فرانسیا، آلدو. سینمای جدید آمریکای لاتین در وینا دل مار سانتیاگو: CESOC: شیلی-آمریکا، 1990. 242 ص.).
نمایشگاه آثار کلاسیک نئورئالیسم ایتالیایی آثار عمیقی بر جای گذاشتتاثیر در فرانسیا او به زودی یک دوربین 8 میلی متری Paillard گرفت و به عنوان یک فیلمساز آماتور شروع به کار کرد. پاریس در پاییز (1957); Paceña (1959)، در مورد محله های بومی شهر لاپاز. کارناوال (1960)، فیلمبرداری شده در ریودوژانیرو. و Lluvia (1961)، ساخته شده در محله لاتین پاریس، اولین آثار او بودند. او بعداً یک Cine Club را تأسیس کرد (1962)، سینما Cine Arte را در Viña del Mar ساخت، یک مجله فیلم ایجاد کرد و زمانی همه چیزبه دست آورد، یک فراخوان بین المللی برای دیگر فیلمسازان آماتور از سراسر جهان راه اندازی کرد. بدین ترتیب اولین جشنواره فیلم آماتور Viña del Mar (1963) متولد شد. در آن شهر، بزرگترین نشست فیلم آمریکای لاتین آن زمان برگزار شد و آلدو فرانسیا میزبان عالی آن بود. او متوجه شد که تمایل او به ساختن و یادگیری راهی برای ایجاد تغییرات اجتماعی است. هواها و موهبت های انقلاب وینیا دل مار را به فضای ایده آل تبدیل کردآس برای انعکاس و اشاعه یک سینمای در حال فرآیند.
فیلمشناسی
