میشل چنین

میشل ساچ، متولد 1944 در الجزیره، بازیگر، فیلمنامه نویس و کارگردان فرانسوی است.

میشل ساچ تا حدودی تصادفی وارد صنعت سینما شد. او توضیح می دهد: "من در یک اغذیه فروشی، سانتا کروز، در خیابان Saint-André-des-Arts در پاریس، نزدیک یک مدرسه فیلم کار می کردم. با افرادی در پشت میله ملاقات کردم که به من اجازه دادند تا در این حرفه قدمی بردارم." میشل ساچ روی صحنه رفت و جای خود را در آنجا گذاشت. یک روز در حالی که او روی یک فیلم متوسط ​​کار می کردتوسط کارگردان Luc Béraud، دستیار دومی بیمار شد. "من به او کمک کردم و او هرگز مرا ترک نکرد. او کسی بود که من را با کلود میلر، پاتریس لکونته و دیگران آشنا کرد." کلود و آنی میلر برای او اهمیت ویژه ای داشتند. زمانی که به سمت کارگردانی رفتم، آنها مرا دنبال کردند و به من کمک کردند.»

میشل سو، با فیلم‌های بسیار محبوبی مانند The Best Way to Walk، Le به یکی از بازیگران اصلی مکمل سینمای فرانسه تبدیل می‌شود.برنز یا حتی بیا به جای من، من با یک کپی زندگی می کنم. مشترک نقش های مکمل، سیلوئت ها و ظاهر، همه قبلا حداقل یک بار او را دیده اند. او کسی است که در «Les Bronzés font du ski» خط خطی را روی صورت می گیرد، در «Les Bronzés» روی اسکی روی آب زیر آب می رود، در «Les Bronzés» قاتل، یک پلیس در «Mes meilleurs copains»، یک بیمار در «چوچو» با «گاد الماله»، مردی که در «مله الماله» است.Ortal hike یا فروشنده کفش در «Police Python 357» اثر Alain Corneau...

میشل که دستیار کارگردان لوک برو، کلود میلر، پاتریس لکونت، ژرار ورگز، ژان ماری پوآره، ژان لوئیس لکونت، جیمز سلان جونز و غیره بود، سه فیلم کوتاه را کارگردانی خواهد کرد: Elli Fat Mat (1990)، Vagues À L'Âme (1992-Te Francsoiseuring) و فرانسیسرویس. (1995)، و یک فیلم بلند، Oranges Amères، که در سال 1997 در سینماها اکران شد. داستان آنجل، یک صفحهied-noir که پس از جنگ جهانی دوم عاشق سعید الجزایری می شود. این فیلم جایزه SACD Beaumarchais را برای فیلمنامه (1996) و همچنین جایزه تماشاگران را در جشنواره فیلم مدیترانه مونپلیه در سال 1996 دریافت کرد.

میشل ساچ از اواخر دهه 1990 گروه تئاتر آماتور Saujon Comedia را در Saujon در Charente-Maritime کارگردانی می کند.