مایک هاگرتی

مایکل جرارد هاگرتی (زاده ۱۰ مه ۱۹۵۴ – درگذشته ۵ مه ۲۰۲۲) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. او به‌خاطر بازی در نقش کارگران کمدی یقه آبی، از جمله نقش‌های تکرارشونده‌اش به‌عنوان آقای تریگر، سرپرست ساختمان، در «فرندز» و مدیر یک مغازه صدا خفه کن در «لوکی خوش شانس» HBO شناخته می‌شد.

هاگرتی پس از دعوت از سوی جیم بلوشی برای پیوستن به گروه بداهه‌پردازی دومین شهر، بازیگری را آغاز کرد. او در نویسندگی و همبازی شدن در سه نسخه تجدیدنظر در این گروه ادامه داد.صحنه اصلی در دهه 1980 (همچنین در جلد شومیز موجود است - یک گذشته نگر، اورول که خوب به پایان می رسد، و غرب میانه واقعی، یا نه، اما من فیلم را دیدم). او همچنین اشعار "Bear Down, Chicago Bears" را به بازیگران آن معرفی کرد و آنها را به حفظ و خواندن این آهنگ واداشت. او متعاقباً شروع به بازی در فیلم‌ها و نمایش‌های تلویزیونی کرد، که با دکتر دیترویت در سال 1983 شروع شد. هاگرتی به خاطر سبیل‌ها و لهجه غلیظ شیکاگویش معروف شد.

هر چند ماژورهگرتی در بسیاری از فیلم‌ها نقش‌های کوچکی داشت و در نهایت بیش از 100 عنوان بازیگری را در طول دوران حرفه‌ای خود به دست آورد. او برای نقش‌های شخصیتی کوچکش در طیف گسترده‌ای از کمدی‌های محبوب، از جمله مارتین، Cheers، برادران Wayans، Curb Your Enthusiasm، Friends، Seinfeld، و Wonder Years شناخته شد. او یکی از بیست بازیگری بود که هم در «دوستان» و هم «ساینفلد» ظاهر شد. هاگرتی هم یک نفر معمولی بوددر نمایش جورج کارلین، که اولین نقش تلویزیونی تکراری او بود. یکی از آخرین نقش‌های بازیگری او Somebody Somewhere بود که هنوز در زمان مرگش مشغول فیلمبرداری بود.