Jean-Baptiste "Illinois" Jacquet (زاده 30 اکتبر 1922 - درگذشته 22 ژوئیه 2004) یک تنور نوازنده ساکسیفون جاز آمریکایی بود که بیشتر به خاطر تکنوازی خود در "Flying Home" به یاد می‌آید که از نظر منتقدان به عنوان اولین تکنواز ساکسیفون R&B شناخته شد.

اگرچه او یکی از پیشگامان ساکسیفون تنور بوق بود که به یکی از ویژگی‌های معمول نوازندگی جاز و مشخصه راک اند رول اولیه تبدیل شد، اما ژاکت یک بداهه نواز ماهر و ملودیک بود، هم در آهنگ‌های با سرعت بالا و هم در تصنیف‌ها. او دو برابر شدباسون، یکی از معدود نوازندگان جاز است که از این ساز استفاده می کند.

پدر و مادر ژاکت کریول های رنگین پوست بودند، به نام های مارگریت تراهان و ژیلبرت ژاکت، زمانی که او نوزاد بود، خانواده اش از لوئیزیانا به هیوستون، تگزاس نقل مکان کردند و او در آنجا به عنوان یکی از شش خواهر و برادر بزرگ شد. پدرش یک رهبر گروه موسیقی پاره وقت بود. در کودکی در گروه پدرش، عمدتاً در ساکسیفون آلتو اجرا می‌کرد. برادر بزرگترش راسل ژاکت ترومپت وبرادر دیگرش لینتون درام می نواخت.

در 15 سالگی، ژاکت شروع به نواختن با ارکستر میلتون لارکین، یک گروه رقص منطقه هیوستون کرد. در سال 1939 به لس آنجلس، کالیفرنیا نقل مکان کرد و در آنجا با نات کینگ کول آشنا شد. ژاکت هر از گاهی با این سه نفر می نشست. در سال 1940، کول ژاکت را به لیونل همپتون که به کالیفرنیا بازگشته بود و در حال تشکیل یک گروه بزرگ بود، معرفی کرد. همپتون می خواست ژاکت را استخدام کند، اما از ژاکت جوان خواست که به تنور روی آوردساکسیفون

در سال 1942، در سن 19 سالگی، ژاکت در ضبط ارکستر همپتون از "پرواز به خانه" تک نوازی کرد، که یکی از اولین بارهایی بود که یک تنور ساکس با صدای بوق بر روی ضبط شنیده شد. رکورد تبدیل به یک رکورد شد. این آهنگ بلافاصله به نقطه اوج برنامه های زنده تبدیل شد و ژاکت از اینکه مجبور بود هر شب "خانه را پایین بیاورد" خسته شد. تکنوازی برای بافتن و خارج از تنظیم ساخته شده بود و توسط هر نوازنده ساکسیفونی که دنبال می‌کردند ادامه داشت.اد ژاکت در گروه، از جمله آرنت کاب و دکستر گوردون، که تقریباً به اندازه ژاکت در نواختن آن مورد توجه قرار گرفتند. این یکی از معدود تک‌نوازی‌های جاز است که توسط همه کسانی که این آهنگ را می‌نوازند حفظ کرده و به همان شیوه نواخته شده است. او در سال 1943 گروه همپتون را ترک کرد و به ارکستر Cab Calloway پیوست.

ژاکت با گروه کالووی در فیلم هوای طوفانی لنا هورن (1943) ظاهر شد. در سال های اولیه زندگی حرفه ای ژاکت، اوبرادر لینتون ژاکت او را در پیست چیتلین مدیریت کرد.

در سال 1944، ژاکت به کالیفرنیا بازگشت و با برادرش راسل و چارلز مینگوس جوان، یک گروه موسیقی کوچک راه اندازی کرد. در این زمان بود که او در فیلم کوتاه نامزد اسکار جامین به همراه لستر یانگ ظاهر شد.او همچنین در اولین کنسرت جاز در فیلارمونیک ظاهر شد. در سال 1946، او به شهر نیویورک نقل مکان کرد و به ارکستر Count Basie پیوست و جایگزین لستر یانگ شد.

در سال 1952، ژاکت در نوشتن "درست زمانی که عاشق می شویم" (Jacquet (m)، سر چارلز تامپسون (m)، S. K. "Bob" Russell (l)) همکاری کرد. ژاکه در دهه های 1960 و 1970 به اجرا (بیشتر در اروپا) در گروه های کوچک ادامه داد. او از سال 1981 تا زمان مرگش گروه بزرگ ژاکت ایلینوی را رهبری کرد. ...منبع: مقاله "Illinois Jacquet" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحت CC-BY-SA 3.0.