مردم، پاپای من...!

بازنشستهٔ ارِش زارلینگ دو چیز را دوست دارد: دخترش الترا و باشگاه ورزشی سگ‌هایش که ریاست آن را به عهده دارد. اما این جایگاه در معرض خطر است؛ او قصد دارد با حرکتی جسورانه ضروری بودنش را نشان دهد: می‌خواهد باشگاه ورزشی را بسازد. او برای جمع‌آوری بودجه ایده‌ای کنجکاو دارد: فروش سی درخت دولتی از بلوار پوشکین پُوشکین اِلِ. دخترش التریک که عاشق آواز و رقص است، در هتل شهر برلین به عنوان خدمهٔ یدک‌کش کار می‌کند و برخلاف میل پدرش رویاهای دنیای بزرگ را دارد. مهمانِ هتل، خوانندهٔ پاپ بالتر، او را به عنوان جانشین هم‌دستش در شب ستارگان استخدام می‌کند و وعدهٔ بیشتری می‌دهد اما ناامیدش می‌کند. پدر زارلینگ او را آرام می‌کند و آن‌ها با هم در خانهٔ شکارچیان ورزش آواز «ترانهٔ گل رز» را می‌خوانند.