ترانهٔ پسرنما

این فیلم در طی پنج سال با سبکی مزین به تفاوت‌های ظریف و سینمایی روایت می‌کند که چگونه چهارنواز، بسیطانه در زمینه‌ای که به طور معمول مردانه تلقی می‌شود، جای خود را می‌سازند. آنها در طول شصت سال از موسیقی پرطرفدار حضور دارند؛ این حضور با گنجینه‌ای از تصاویر آرشیوی که پیش‌تر دیده نشده‌اند، پرتره‌های صمیمی، گفتگوهای گویای با مصاحبه‌های عمیق و مهارت‌های شدید در نبوغ نواختن همراه است. فیلم جوّ مسحورکننده روی صحنه را به تصویر می‌کشد و سپس فراتر می‌رود تا سفر شخصی هر هنرمند را ردیابی کند و در نهایت به جشن منحصربه‌فردی از تجربهٔ زنان برسد که هم به شدت احساس می‌شود و هم به قلب می‌نشیند.