فرایند نمایشگری

کوین در عرصهٔ عاشقانه نمی‌تواند نفس بکشد و دوستان پوکرش هم از این وضعیت مطلع‌اند. در جریان یک بازی دوستانه، ماجراهای عاشقانهٔ او بازگو می‌شود و الگویی شکل می‌گیرد — همهٔ مفاهیم عشق او از فیلم‌های دههٔ هشتاد گرفته شده‌اند. شاید این درست باشد اما کوین نمی‌تواند همان‌طور که در فیلم‌ها می‌آیند اجرا کند. چه در تکرار صحنه‌های محبوبش از «دوست داشتنی در صورتی صورتی»، «روز تعطیلی فِریس»، «بالا رفتن با کار آسان»، یا «هرگز چیزی را بده» او همیشه با دردسری روبه‌رو می‌شود تا اینکه با زن مناسبی روبه‌رو می‌شود…