دیاتوم‌ها

دیاتوم‌های تک‌سلولی بلند و باریک، از نزدیک: در سال 1703 با اختراع میکروسکوپ کشف شدند. ما آن‌ها را 10,000 برابر بزرگ‌نمایی می‌کنیم: آب از طریق اسکلت آن‌ها expelled می‌شود، و موکوس به طور مداوم منتشر می‌شود که به آن‌ها اجازه می‌دهد سر بخورند. انرژی آن‌ها از نور خورشید تأمین می‌شود. آن‌ها تقسیم و پراکنده می‌شوند. راوی، در حال گفتگو با یک زن جوان، می‌گوید که بقایای آن‌ها یک سوم از سطح زمین را پوشش می‌دهد. آن‌ها در صنعت نفت، مواد منفجره و پولیش کاربرد دارند. برخی به صورت انفرادی زندگی می‌کنند، برخی در کلونی‌ها، مانند فن‌های پیچیده. آن‌ها می‌توانند در خوشه‌ها حرکت کنند. بسیاری از حیوانات کوچک آن‌ها را می‌خورند. ما آن‌ها را در حال سر خوردن بر روی یکدیگر در رشته‌های بلند تماشا می‌کنیم.