خط داستانی
در سال دوهزار و دوازده معماران تايانی michael lin و لياو وي لي از تسای مینگلیاگ دعوت کردند تا تصاوير متحرک را برای نمايشگاهشان در بياوِنِس معمارى بسکایی بسازند. آنان از فضاي پيشنمايش در تايوان استفاده کردند و تسای مینگلياگ دو فيلم کوتاه ساخت با عنوانهای «راه رفتن روی زمين» و «سوتراي الماس» با استفاده از مفهوم «پيادهرو». سوتراي الماس بعدها به عنوان فيلم کوتاه افتتاحيه فستيوال ونیس انتخاب شد. تسای مینگلياگ گفت نگاه به بخار برخاسته از يخدان بر مادرش هنگام فراق و نفس آخر او را به ياد صورت مادرش میاندازد.
