خط داستانی
زنی به آرایش روی میآورد تا ظاهر خود را به معیارهای زیبایی زنانه نزدیک کند. هر چه دوربین به سمت صورت او نزدیک میشود، تصاویر ایدئولوژیک و تجاری که هدف او را تعیین میکند به صورت پازلوار روی صورت او میافتد. او به یک عنصر تنها در میان مجموعهای از تصاویر رسانهای تبدیل میشود و سپس کاملاً محو میشود. موسیقی متن آهنین نیز به مصنوعی بودن این سازوکار اشاره میکند