داوود. بازگشت به سرزمین

«من سیاهپوستم، هائیتیایی زاده شده‌ام، فرانسوی و یهودی از طریق فرزندخواندگی... من همه این چیزها را حس می‌کنم، اما مردم به من آنطور نگاه نمی‌کنند. این طبیعی است، اما این کار را برای من سخت‌تر می‌کند تا جایگاهم را پیدا کنم». در ۳۴ سالگی، داوود رویا می‌بیند و در عین حال، از بازگشت به هائیتی می‌ترسد، جایی که یک سال پس از تولدش، توسط کلر، یک زن فرانسوی و یهودی که تمام خانواده‌اش در اردوگاه‌های کار اجباری جان باختند، به فرزندی پذیرفته شد. از تنهایی او، تنهایی دیگری زاده شد؛ تنهایی در فرآیند رستگاری.