بِکِر و جادوگران

در سال ۱۸۶۴، گوستاوو آدولفو بِکِر (۱۸۷۰-۱۸۳۶)، شاعر اسپانیایی، که از مشکلات سلامتی رنج می‌برد، به صومعه ورولا پناه می‌برد. دور از سروصدا و فعالیت‌های دنیوی پایتخت، خود را در طبیعت کوه اسرارآمیز مونکایو غرق می‌کند. او در آنجا دنیایی جدید و مملو از افسانه‌ها کشف می‌کند که در روستای کوچکی در پای کوه به هم می‌پیوندند: تراسمُز، روستای جادوگران، تنها روستای رسماً نفرین‌شده در اسپانیا.