من یک برده یزیدی بودم
در اوت ۲۰۱۴، طی تهاجم سریع به مردم یزیدی در سنجار در شمال عراق، کشتاری از سوی دولت اسلامی روی داد که ابعاد آن غیرقابل تصور بود. زنان جوان یزیدی از افراد مسن جدا شده و به سینما گالاکسی در موصل برده شدند. در آنجا به نمایش گذاشته شده، انتخاب شدند، به بردگی گرفته شدند، شکنجه شده و به طور سیستماتیک مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند. برخی از آنها تنها ۱۱ سال سن داشتند. یزیدیها، از جمله قربانیان زن، معتقدند که تماس جنسی با یک غیریزیدی، حتی از طریق تجاوز، منجر به از دست دادن هویت یزیدی میشود. این فیلم میپرسد که در سال ۲۰۱۶، نجات یافتن از خشونت نسلکشی و بردهداری به چه معناست. چگونه میتوان کرامت این دختران را بازگرداند و به بهبودی آنان کمک کرد؟ این زنان چگونه برای این جنایات شنیع به عدالت دست مییابند؟ فیلم به کاوش در زندگی زنان جوان یزیدی میپردازد. این داستان آنان است.